posted on 07 Dec 2009 12:23 by yai4056 in serious
เมื่อวาน ไปบ่นกับน้องคนนึงว่า ทำไมสิ่งที่เรียกว่า "แฟน" ถึงได้หายากหาเย็นนักนะ...
"แล้วเรื่องอื่นเป็นไงบ้าง" น้องถาม
"อ๋อ ก็เรื่องงาน ไปวิ่งยื่นใบสมัครมา เหนื่อยเลย"
"แล้วได้แอด hi5 หรือ FB บ้างรึเปล่า"
"อื๋อ?? จะบ้าเหรอ ใครจะไปทำอย่างนั้น ก็เข้าไปหาเจ้านายเลยแหละ แล้วก็เสนอคุณสมบัติไป"
"เออ แล้วทำไมไม่หาแฟนแบบนั้น"
...เออ จริงหวะ
สูตรหาแฟนที่เรียกว่า "แอด 100 คุย 10 คัด 1" นี่ ดูท่าจะเป็นอะไรที่ขัดแย้งต่อมนุษยชาติมาก เนื่องด้วยชุมชนเสมือน (Web 2.0) มีอะไรบางอย่างที่แตกต่างจากสังคมจริงมากมาย โดยเฉพาะในเรื่องความคาดหวังที่สูง และความอดทนที่ต่ำ เมื่อเราเข้าสู่งโลกไซเบอร์ เราจะมีคุณสมบัตินี้โดยอัตโนมัติ
และถ้าเอาออกมาใช้ในโลกแห่งความจริง...ก็บรรลัย...เท่านั้นเอง
แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ ไอ้ชีวิตที่ผ่านมาก็เริ่มด้วย web 2.0 ซะเป็นส่วนใหญ่ ดังนั้นถ้าหักดิบหายไปเลยอาจจะลงแดงตายได้ง่าย ดังนั้นจะค่อยๆ ลดในส่วนที่ไม่จำเป็นลง โดยเฉพาะสูตร 100-10-1 ที่ว่าเนี่ย...ยกเลิกไปเลย เพราะคาสโนวาไซเบอร์มักล้มเหลวในเรื่องความรักนอกจอ 555
แต่ทาง exteen ก็ยังคงมาเล่น เป็นบางครั้ง เนื่องจากบางครั้งก็อยากจะระบายอะไรลงไปให้คนอื่นรับรู้บ้าง
เอาล่ะครับ ถ้าคุณผู้หญิงทั้งหลายมาอ่าน entry นี้ แล้วมีโอกาสเดินสวนกับผมในโลกแห่งความเป็นจริง ก็โปรดได้รับรู้เถิดว่า จริงๆ แล้วความรักมันลอยอบอวลรอบตัวเรานี่เอง เพียงแต่เราหามันไม่เจอ เราวิ่งหนีมันลงเหว แล้วไขว่คว้ามันกลางอากาศ และรอวันที่่จะตกลงไปข้างล่าง...ตุ๊บ!
ลองกลับไป "เดิน" เข้าสู่ "สังคม" ดูบ้าง ท่าจะไม่เลวนะ
posted on 24 Nov 2009 21:35 by yai4056 in serious
ก่อนหน้านี้พยายามค้นหาอยู่ว่า ตัวเองเป็นคนยังไงกันแน่ เพราะไม่ค่อยได้สังเกตตัวเองเลย จนกระทั่งวันนึงรู้สึกว่าชีวิตมันแปลกๆ ทั้งสมหวังและผิดหวังเคล้ากันไป ก็เลยเริ่มคิดว่าเป็นเพราะอะไรกันแน่ ก็เลยเริ่มหันมามองตัวเอง จนพอสรุปได้ว่าตัวเองเป็นคนอย่างนี้...
- ความเครียดทุกอย่างสามารถหายไปได้ถ้าได้หลับสักงีบนึง
- ปัญหาที่แก้ไม่ได้ จะเดินหนี
- ปัญหาที่แก้ได้ แต่ยังไม่จวนตัว จะผัดเอาไว้ก่อน (สะกดถูกแล้วนะครับ)
- ไม่เหมาะที่จะสังกัดนายเพียงคนเดียว แต่เหมาะที่จะโฉบแสดงฝีมือเป็นจ๊อบๆ
- ชอบที่จะให้คนอื่นเห็นคุณค่าในตัว
- ใช้เงินเก่ง แต่โชคยังดีที่บังคับตัวเองให้เก็บเงินเข้าสหกรณ์ไว้ทุกเดือน
- ไม่ชอบจีบคนที่ไม่สนตัวเอง (อย่าเล่นตัวให้มากนะจ๊ะ ^^)
- สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดในชีวิต คือ เรียน และสอน
- แต่ไม่อยากเป็นอาจารย์ เพราะเกรงว่าชีวิตจะมีแต่เรียนและสอน
- เป็นคนที่ชอบอะไรง่ายๆ และเบื่ออะไรง่ายๆ
- ลืมง่ายอีกตะหาก แต่ก็ดี เพราะมักจะลืมเรื่องร้ายๆ ได้ (ส่วนมากก็จากการนอนนี่แหละ)
posted on 19 Nov 2009 17:55 by yai4056 in serious
จริงๆ แล้ว คำว่า ดร.นำหน้า ไม่ได้มีผลกับความก้าวหน้าในหน่วยงานของผมนักหรอก ดีไม่ดีคนเขาจะคาดหวังไว้สูงด้วยซ้ำ ทำให้เราเกร็งๆ ...แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก คนเรามันผิดพลาดกันได้น่า
หลังจากเรียนจบ ป.โท มาหมาดๆ แล้ว (ลากยาวมา 6 ปี...ความจริงเรียน course work จบตั้งแต่ปีครึ่งแล้ว แต่มัวทำงาน มัวเรียน ป.ตรีอีกใบ ก็เลยลากยาวซะ...) ก็มีความคิดว่า "เฮ้ย มันก็ไม่ได้ยากอย่างที่คิดนี่หว่า งั้นถ้าเราเรียน ป.เอก แบบขำๆ จะจบเมื่อไหร่ก็เอา อย่างมากก็ 6-7 ปีแหละวะ" คิดตรึกตรองได้ดังนั้นแล้วก็เตรียมการสมัครทันที
การคิดว่าจะเรียน ป.เอก อะไรนั้น เป็นเรื่องยาก เพราะสมัย ป.โท เราก็ไม่เจียม เรียน IT มาแล้ว (ป.ตรีไม่ได้จบด้านคอมมาเล้ย...) และพบว่าการเรียน "ข้ามสาย" มันยากจริงๆ นะ ก็เลยหันกลับมามองที่ความถนัดของตัวเอง
ด้านภาษา? มันไม่รับวุฒิ ป.โท ไอทีว่ะเฮ้ย...
ไหนลองดูสายตรงซิ...อ้อ...อาชญาวิทยา...แหม ค่าเทอมถูกแสนถูกซะด้วย (เน้นคำว่า "แสน" นะครับ ถ้าเป็นที่อื่นอาจจะใช้คำว่า "ล้าน" แทน) น่าเรียนแฮะ แถม อ.ที่ปรึกษาก็สนับสนุนด้วย จบมาดูท่าจะมีดีกรีกว่าเพื่อนร่วมงานที่จบ ป.โทสายเดียวกัน ฮี่ๆๆๆๆ ว่าแล้วก็สมัครซะ
เอกสารที่ใช้สมัคร นอกจากใบจบและเอกสารทั่วไปแล้ว ยังต้องมีวุฒิ ป.ตรีอีกต่างหาก (เฮ้ย-ถ้าผมไม่จบ ป.ตรีแล้วจะเอาวุฒิ ป.โทที่ไหนมายื่นฟระ!!) รวบรวมได้ไม่ยากหรอก
แต่ไอ้ที่ยากก็คือ...คุณสมบัติผมไม่ครบ ต้องอาศัย "ข้อยกเว้น" ที่ระบุไว้ในใบสมัคร ได้แก่ เรียนจบสายวิทย์มา แถมเกรดไม่ถึง 3.5 อีกตะหาก ความรู้ TOEFL ก็ไม่มีการันตี (แหม ค่าสอบมันแพงนี่คู้นนน) ดังนั้น จึงต้องวิ่งเข้าหา อ.ของคณะ ให้ท่านกรุณารับรอง ซึ่งพอไปที่คณะแล้วก็พบกับการบริการและการต้อนรับอย่างดี (ที่นี่บริการถือว่าสุดยอดกว่าหน่วยงานผมมากๆ) ต้องขอกราบขอบพระคุณ อ.และ จนท.มา ณ ที่นี้
อ.ท่านหนึ่งได้ให้คำแนะนำในการเตรียมตัวสอบ...จะเป็นอย่างไร โปรดติดตามตอนต่อไป...
